Sərdar Cəlaloğlu: “İqtidar-müxalifət düşmənçiliyi bir sıra siyasi qüvvələrin məqsədinə çevrilir”

ADP sədri: “Şəxsən mən siyasi dialoqun tərəfdarıyam, amma müxalifətdə dialoq tərəfdarı olan şəxsi agent adlandırırlar. Elə iqtidarda da...”

Ölkəmizdə həyata keçirilən kadr dəyişikliyi, iqtidar-müxalifət dialoqu, mümkün islahatlar aktual məsələyə çevrilib. Azərbaycan Demokrat Partiyasının (ADP) sədri Sərdar Cəlaloğlu Reyting.az-a müsahibəsində artıq zərurətə çevrilmiş bu məsələlərdən danışıb.

- Sərdar bəy, Azərbaycanın hakimiyyət düşərgəsindəki kadr dəyişikliyini necə qiymətləndirirsiniz?

- Özünüz də deyirsiniz ki, kadr dəyişikliyi... Deməli, siyasət, idarəetmə prinsipləri dəyişməyib ki, məndə buna baxıb tərif və ya tənqid edim.

Bir məmur çıxır, yerinə başqa biri gəlir. Əgər idarəetmə və siyasət əvvəlki kimi olacaqsa, məmur-xalq münasibətində dəyişiklik baş verməyəcəksə, bu addımların ciddi təsiri olmayacaq. Sadəcə, bir şəxsin yerinə başqası gətiriləcək. Biz arzu edərdik ki, bu cür olmasın. Eyni siyasət qalırsa, yeni kadrların öz proqramları olmayacaqsa, təşəbbüs və ideyalar irəli sürülməyəcəksə, bunun xeyri olmayacaq.

- İdarəetmədə prinsipial dəyişikliklərin baş verəcəyini, daha çevik, xalqa hesablanan addımların atılmasını gözləyirsinizmi?

- Mən bunu ancaq arzu edirəm. Amma səmimi deyim ki, gözləmirəm. Axı, bunun əlamətləri olmalıdır.

Əgər hökumət ciddi islahatlar həyata keçirməyə qərar veribsə, ilk növbədə özünü sığortalamalıdır. Bu sığortadan biri də müxalifətlə münasdibətləri yeni müstəvidə qurmaqdır. Bu istiqamətdə heç bir addım atılmır. Yəni müxalifətə münasibət əvvəlki kimi düşmənçilik səviyyəsindədir. Hesab edirəm ki, müxalifətlə münasibətləri qaydaya qoymadan yumşaq siyasət aparılması çətin olacaq.

Siyasi və hüquqi islahatlar olmadan iqtisadiyyat sahəsində dərin islahatların olacağını da düşünmürəm.

- Hökumətin indi daha çox islahatları sabotaj edəcək, buna mane ola biləcək qüvvələri komandadan kənarlaşdırıb sonra böyük açılım həyata keçirməsi mümkündürmü?

- Belə yanaşmalar var. Amma indi hökumət müstəqil şəkildə böyük addımlar atmağa hazır deyil. Məncə, müəyyən məsafəyə qədər addımlar atıla bilər, amma çox dərinə gedilib-gedilməyəcəyini bilmirəm.

Hər halda islahatların həyata keçirilməsi cəmiyyət, müxalifət və ölkədəki ziyalılar tərəfindən dəstəklənməlidir. Sadəcə, hökumət həqiqətən islahatlara başlayıbsa, cəmiyyətə münasibətdə də müəyyən addımlar atmalıdır.

- Uzun illər nazir və digər vəzifələrdə çalışmış kadrların təqaüdə göndərilməsi müsbət hadisə deyilmi?

- Məncə, kadrları işində yol verdiyi nöqsanlara görə çıxarmaq lazımdır. İndi işdən çıxarılan məmurların böyük əksəriyyətinin etdikləri haqqında mətbuatımızda minlərlə yazılar, araşdırmalar olub. Əslində işdən çıxarılanlar haqqında araşdırmanın aparılması lazımdır. Məsələn, Əli Həsənov “Qaçqınkom”da nələr edib, Hacıbala Abutalıbov Bakının icra başçısı işləyəndə hansı qərarları və niyə verib, məqsədi nə olub? Bu kimi məsələlərin də aydınlaşdırılmasına ehtiyac var.

Həm də həmin məmurların özləri vəzifədən getsələr də, övladları, nəvələri, yaxın qohumları yenə gözəl yerlərdə işləməkdə davam edirlər.

Hakimiyyət açıq sistemə keçməsə, ictimaiyyətdə tanınan mütəxəssisləri müəyyən postlara gətirməsə, yaxşı olmayacaq.

- İqtidar-müxalifət dialoqu nə dərəcədə vacibdir?

- İqtidar-müxalifət dialoqu istənilən zaman olmalıdır. Amma həm hakimiyyətdə, həm də müxalifətdə bu dialoqun əleyhdarları var. Çox təəssüflər olsun ki, dialoqun əleyhinə olanlar lehinə olanlardan güclüdür. Bu səbəbdən də indiyə qədər siyasi dialoq ardıcıl olmayıb.

Biz dialoqlar keçirmişik, amma sistemli olmayıb. Baxmayaraq ki, ardıcıl dialoqların olması digər demokratik prosedurlar kimi cəmiyyət üçün faydalıdır.

Şəxsən mən siyasi dialoqun tərəfdarıyam, amma müxalifətdə dialoq tərəfdarı olan şəxsi agent adlandırırlar. Elə iqtidarda da siyasi dialoq tərəfdarlarını tənqid edirlər.

Mənə kim nə deyirsə, desin, düzünü deyəcəyəm və zamanı gələndə də bilinəcək ki, kim düz olub. İndi radikal söz deyirsən, “Ura!” eşidirsən, ağıllı söz deyən kimi söyüş və təhqirə hədəf olursan.

- Bunu kimlər edir?

- Hərə özünə uyğun 10-15 nəfəri sosial şəbəkələrə yerləşdirib. Bir balaca həmin partiyanın mövqeyinə zidd nəsə deyən kimi təhqirlər başlanır. Məsələn, mən Xalq Hərəkatına dəvət edilmişəm və orada çıxış etmişəm. Baxıram ki, Əli Kərimlinin tərəfdarları buna görə, ağızlarına gələni danışır, söyüş və təhqirlər yazırlar. Axı, bu söyüşü eyni zamanda Əli Kərimliyə qarşı da təşkil edirlər. Bu söyüş nə deməkdir? Fikrin varsa, denən. Amma alternativ fikir olan kimi başlayırlar söyməyə.

Azərbaycanda həm hakimiyyətdə, həm də müxalifətdə totalitar təfəkkür var. Şəxsən mən özüm belə təhqirləri nəzərə almasam da, bəzən söyülməmək üçün həqiqəti deməməyə çalışıram. Düşünürəm ki, nəyimə lazımdır... Amma xalqın çoxluğu haqda fikirləşəndə deyirsən ki, 10-15 nəfər tərbiyyəsiz söyüş söydüyü üçün həqiqəti deməmək doğru deyil. Əslində bunlar gərginliyə səbəb olur və iqtidar-müxalifət düşmənçiliyi ölkədə bir sıra siyasi qüvvələrin məqsədinə çevrilir.

Hamımız bilirik ki, iqtidar-müxalifət münasibətləri yaxşılaşarsa demokratiyanın qarşısı açılar. Amma cəmiyyətdə elə mənfi qüvvələr var ki... Nifrət, kin nə deməkdir axı?

Mən siyasətçiləri, onların sosial şəbəkədəki tərəfdarlarını nifrət və kindən uzaq durmağa, ağıllı və faydalı ideyalar ətrafında müzakirələr aparmağa dəvət edirəm.

Reyting.az

Ana səhifəyə dön