Aktrisa: “Teleseriallardan ciddi təkliflər olub, imtina etmişəm”

Eyni tamaşada həm Dövşanı, həm də Tülkünü səsləndirən Aygül Ağayeva deyir ki, kuklaçı olmaq çox çətindir

Balaca qrim otağındakı radiodan üçüncü zəng səslənir. Növbəti tamaşanın başlamasına dəqiqələr qalıb. Üzbəüz oturduğumuz aktrisa bir azdan aşağı mərtəbəyə enib səhnəyə çıxmalıdır, tamaşada əsas rollardan birinin ifaçısıdır. Amma qrim etməyib, çünki...

Müsahibim Azərbaycan Kukla Teatrının aparıcı aktrisalarından biri Aygül Ağayevadır. Aygül xanım incəsənətə bağlı bir ailədə böyüsə də həkim olmağı arzulayıb. Lakin son anda həyat elə gətirib ki, sənədlərini Mədəniyyət və İncəsənət Universitetinə verməli olub və Xalq artistləri Azər Paşa Nemətovdan, Fərhad İsrafilovdan dərs alıb.

O, Reyting.az-a müsahibəsində aktrisa kimi Azərbaycan Dövlət Kukla Teatrına ilk gəldiyi günü heç vaxt unutmadığını deyir:

- 2009-cu ildə Kukla Teatrının baş rejissoru, Əməkdar incəsənət xadimi Rəhman Əlizadə Bakı Şəhər Mədəniyyət və Turizm Baş İdarəsinin tabeliyində teatr-studiya yaratmışdı və tələbə yoldaşlarımla tez-tez ora gedirdik. Günlərin birində Rəhman müəllim məni işlədiyi Azərbaycan Dövlət Kukla Teatrına dəvət etdi, deyilən vaxtda teatra gəldim və elə həmin gün truppaya qəbul edildim.

- Və Dezdemona, Cülyetta, Sevil, Dilbər, Firəngiz, Gültəkin, Pırpız Sona... obrazlarını yaratmaq arzusunun üstündən birdəfəlik xətt çəkdiniz...

- Yox, mən belə deməzdim. Çox istərdim ki, bu müsahibəni oxuyanlar səmimiyyətimə inansınlar, səhnədə, kinoda baş rollar oynamaq arzum heç vaxt olmayıb. Çünki incəsənətə bağlı ailədə böyüsəm də, dayımın yaratdığı “Aysel” ansamblında 3 yaşından rəqs dərnəyinə getsəm də, aktrisa olmaq istəyim yox idi, hüquqşünas olmaq barədə düşünürdüm, gələcəyimlə bağlı fərqli planlar qururdum. Amma iş elə gətirdi ki, sonda sənədlərimi Mədəniyyət və İncəsənət Universitetinə verəsi oldum və qəbul edildim. Bu gün həm səhnədə, həm də kinodakı rolları ilə tamaşaçıların rəğbətini qazanan Xalq artisti, dəyərli pedaqoq Məmməd Səfa qabiliyyət imtahanında hazırlığımı çox bəyəndi, dedi ki, səndən gələcəkdə çox gözəl dramatik aktrisa ola bilər.

Tələbəlik illərində də böyük teatrlarda işləmək, əsas obrazlar oynamaq barədə düşünmürdüm. Görünür mən sənəti yox, sənət məni seçdi.

Hər şeyə rəğmən, taleyimdən razıyam.

- Kukla teatrında çalışmağın spesifik xüsusiyyətləri var. İlk vaxtlar sizə də yəqin çətin olub...

- Başqa teatrlarda hər kəs uğur qazana bilər, yetər ki, istedadı və bu istedadı realizə etmək üçün daxilində bir sənət yanğısı olsun. Lakin kuklaçı olmaq çox çətindir, səhnədə kuklanı elə oynatmalı, eyni zamanda elə danışmalısan ki, zaldakı tamaşaçı inansın. Təbii, bu teatra təzə gələn hər aktyor, aktrisa üçün xeyli çətin olur, işin texniki tərəflərini mənimsəmək zaman alır. Nəzərə alın ki, hamımız bunu Azərbaycan Dövlət Kukla Teatrında öyrənirik. Çünki Mədəniyyət və İncəsənət Universitetində belə bir ixtisas yoxdur.

Mən burda yeni işə başlayanda teatrımızın təcrübəli aktyorlarından çox şey öyrəndim, indi də öyrəndiklərimi gənclərə ötürməyə çalışıram. Bu gün teatrımızda çox gözəl və səmimi yaradıcı mühit var, təcrübəli kuklaçılarla gənclərin işbirliyi, qarşılıqlı hörməti hazırlanan tamaşaların keyfiyyətinə, gündəlik işimizə müsbət təsirini göstərir. Teatrımızın tamaşaları da, onlara olan böyük maraq da göz qabağındadır.

- Müdriklərdən birinin buyurduğu kimi, uşaqlar valideynlərindən çox zəmanələrinə oxşayır. Bugünkü balaca tamaşaçıları inandırmaq çətin deyil?

- Əlbəttə çətindir. Dövr, zaman, texnologiyalar sürətlə dəyişir və bütün bunlar qeyd etdiyiniz kimi, uşaqların zehninə, dünya görüşünə, xarakterinə ciddi təsir edir. Bu gün teatrımıza tamaşa etməyə gələn balacalar 15-20 il əvvəlki yaşıdlarından tam fərqlənir. İndi onların diqqətini səhnədə baş verənlərə cəlb etmək, inandırmaq üçün ikiqat səy göstərmək lazım gəlir. Balacaların diqqəti tamaşaya yönəldisə, onlar səhnədə baş verənləri maraqla izləyir, ən xırda detala belə fikir verir. Zaldakı balacaların səhnədə baş verənlərə reaksiyalarını görmək biz aktyorlar üçün çox önəmlidir.

Qurban Məsimovun quruluş verdiyi “Göyçək Fatma” tamaşasında Ögey ananı oynayıram. Hər tamaşada uşaqların mənə demədiyi söz qalmır...

Sözsüz ki, teatrımızın rəhbərliyi və kollektivi bu gün teatrdan tələb olunan məsələləri, necə deyərlər, müasir tələbləri yaxşı dərk edir, ona görə də səhnə əsərlərimizin həm məzmun, həm də forma keyfiyyətində dəyişikliklər var. Çalışırıq ki, teatrın texniki imkanlarından səmərəli istifadə edərək balaca tamaşaçılar üçün onları maraqlandıra bilən səhnə əsərləri hazırlayaq. Bu teatrın aktyor və aktrisaları özlərini kuklalara fəda edirlər, çünki bizim bir-iki tamaşamızdan başqa digərlərində aktyorlar yox, kuklalar səhnədə görünür.

Bizim yeni və maraqlı səhnə əsərlərimizdən biri olan “Melisa” tamaşasında mən Leylək rolunda oynayıram. Sevinc Nuruqızının əsəri əsasında Səidə Haqverdiyevanın quruluş verdiyi bu əsərdə baş verənləri mən tamaşaçıya nəql edirəm, boy kuklasını geyinib əvvəldən sona qədər səhnədə oluram.

Bu günlərdə premyeraya hazırlaşırıq, Səidə xanım Xanumana Əlibəylinin “Dovşanın ad günü” əsərinə yeni quruluş verib. Mən həmin tamaşada iki rolu-Dovşanı və Tülkünü oynayıram. Təsəvvür edin ki, bu obrazlar səhnədə üz-üzə gəlirlər, aralarında dialoqlar var. Həmkarım Səbinə Məmmədova Dovşanın kuklasını ifa edir, amma həm Dovşanın, həm də Tülkünün sözlərini özüm deyirəm. Kənardan bu adi görünə bilər, amma teatrda çalışan, bu sahənin mütəxəssisləri bilir ki, nə qədər çətin məsələdir və hər aktrisa bunu bacara bilməz. Məncə baxımlı tamaşa olacaq.

Bayaq qeyd etdiyim kimi, tamaşalarımıza böyük maraq var. Azərbaycan Dövlət Kukla Teatrı tez-tez xarici ölkələrdə keçirilən müxtəlif festivallarda da iştirak edir və uğur qazanır. Deməli, bizi fərqli dillərə və mədəniyyətlərə məxsus tamaşaçılar da yaxşı anlayır.

- Balaca tamaşaçılar sizi yox, daha çox səhnədə oynatdığınız kuklaları tanıyır, teatr ictimaiyyəti də Aygül Ağayeva kimi istedadlı bir aktrisadan xəbərsizdir. Bədii filmə, teleseriallara çəkilsəydiniz bir dəyişiklik olardı bəlkə...

- Qeyd etdiyim kimi, taleyimdən, sənət karyeramdan narazılığım yoxdur. Çəkilişlərə gəlincə, teleseriallardan bir neçə dəfə ciddi təkliflər olub, lakin imtina etmişəm. Çünki iki övlad anası olaraq üzərimə düşən işlər var. Zamanımı ailəmə, doğma teatrımdakı məşq və tamaşalara ayırmağa üstünlük verirəm, üstəlik, liseylərin birində rəqs dərsləri aparıram. Ona görə də bəzən sutkanın 24 saatı da mənə azlıq edir.

Etibar CƏBRAYILOĞLU

Ana səhifəyə dön