Sarsılmaz təbəssümün doğum günü

Kənan Hacı

Rövşən Rəsulov Azərbaycan jurnalistikasında öz dəst-xətti olan qəzetçilərimizdəndir. Hər yazısında fitrətdən gələn peşəkarlıq, müraciət etdiyi mövzuya dərindən bələdlik hiss olunur və bu yazıların mayasında sonsuz Vətən eşqi, Vətən təəssübkeşliyi, dövlətçiliyə sədaqət nəbz kimi vurur. Geopolitik siyasətin dolanbaclarında hələ də nifrət körükləyən zəhərli beyinlərin məhsulu olan zərərli fikirləri tutarlı arqumentləri ilə darmadağın edən yazıları, Azərbaycanın Qafqazda lider dövlətə çevrilməsini gözü götürməyən bədxahlara, qəsbkarlıqdan başqa heç bir sağlam niyyət tanımayan bədnam qonşularımıza verdiyi tutarlı cavablar onun geniş erudisiyasına, intellektinə dəlalət edir. Bəzən qəzəbi alov saçır. Düz də edir - düşmənlə gərək öz dilində danışasan!

Elə xüsusiyyətlər var ki, o, nə təcrübə ilə, nə də oxuyub-öyrənməklə qazanılır. Yuxarıda "fitrətdən gələn peşəkarlıq" ifadəsini əbəs yerə işlətmədim. Orta nəsil 1988-ci ildə Topxanada Qarabağ hadisələrinin məşum işartıları görünəndə o zaman hələ müstəqil olmayan mətbuatımıza bomba kimi düşən "Topxana harayı" yazısını yəqin ki, xatırlayır. O tarixi yazı səhv etmirəmsə, "Həyəcan təbili" rubrikasıyla təqdim olunmuşdu. Özü də "Kommunist" qəzetində! Hansı jurnalistin buna cəsarəti çatardı?! Məhz o yazı Azərbaycanda azad, müstəqil mətbuatın bünövrəsini qoydu.

O dövrdə rəsmi dövlət qəzetlərində dərc olunan yazılar Mərkəzi Komitədə müzakirə olunurdu. Hansısa kiçik bir səhv həmin jurnalistin kitabını birdəfəlik bağlaya bilərdi. Firudin Rəsulov "Topxana harayı"nı bütün təhlükələri göz altına alıb yazmışdı. Bu cəsarəti ona verən Millət sevgisi, Vətən təəssübkeşliyi idi. Ruhunu sayğıyla anırıq. Rövşən Rəsulov məhz o köklü-köməcli ağacın böyüyən, qol-budaq atan bir parçasıdır. Onu jurnalistikaya gətirən məhz bu "haray" idi. O, Firudin Rəsulov məktəbi keçib, o nəslin nümayəndəsidir.

Rövşən Rəsulov

Rövşən Rəsulov da əmisi kimi, Dövlətə, Xalqa, Millətə qarşı nifrət püskürənlərə qarşı həmişə amansız olub. Sosial şəbəkələrdə sərrast atıcı kimi düşməni həmişə alnından vurmağı bacarıb!

Onunla sıx ünsiyyətimiz Jurnalistlər binasında qonşu olandan sonra yaranıb. Rövşənin səmimiyyəti, etibarı, dostcanlılığı, qəlbinin dərinliklərindən süzülüb gələn işığı, eynəyinin arxasında həmişə dipdiri görünən həyat eşqi, ən sıxıntılı vaxtlarda belə həyata dirəniş göstərən sarsılmaz (!) təbəssümü onu mənim nəzərimdə ucaldan ən ali cəhətlərdəndir.

Rövşən, əzizim! Bu dar macalda ha illah elədim ürəyimdən gələn sözləri qısa, yığcam şəkildə ifadə edim, amma söz sözü çəkdi, fikir fikri gətirdi, sözüm bir az uzandı. Sənə ailənlə, övladlarınla birgə sağlam, fərəhli və uzun bir ömür arzulayıram! Sənin kimi insanların varlığı həm də millətimizin, mediamızın, ali insani dəyərlərin varlığı deməkdir.

Birlikdə çəkdirdiyimiz bir foto var, arxada ocaq yanır. Ocağın hər zaman gur yansın və doğmalarını hər zaman isindirsin, qardaşım!

Bağrıma basıram!