Hekayələr » arxiv.reytingaz.info

Akif ABBASOV

Əvəzedici

Rafiq həkim yazan resepti götürüb Orucun aptekinə yollanır. O zaman Əli Bayramlıda vur-tut iki aptek vardı - Teymur kişinin və Orucun. Orucun apteki evlərinə yaxın idi, özünün də qəribə iş üsulu vardı. Hansı dərmanı soruşurdunsa, Oruc: “Yoxdur, əvəzedicisi var”, - deyirdi. Bunu bilərəkdən edirdi, yoxsa həqiqət bu idi, ya da təmənnası vardı. Rafiq bunu bilmirdi.

Bu dəfə Rafiq Oruca dərs vermək istədi. Elə bu istəklə də qapını açıb resepti ona uzatdı:

- Bax, gör, bu dərmanın əvəzedicisi var?

Oru təəccüblə Rafiqə baxıb:

- Əvəzedicisi niyə? Özü var ki…

Bunu eşidən Rafiqi gülmək tutdu:

- Rəhmətliyin oğlu, nə vaxt dərman soruşmuşam, demisən - özü yoxdur, əvəzedicisi var. Fikirləşdim yenə həmin cavabı eşidəcəyəm. Odur ki, vaxt itirməyib birdəfəlik əvəzedicisini xəbər aldım.

***

Sup da, kabab da…

Bilal Kərimov Əli Bayramlıda Partiya Komitəsinin birincə katibi işləyirdi. Bir dəfə o, şəhərdəki neft mədənlərinə gedir. Fəhlələri başına yığıb hal-əhval tutur, onların problemləri ilə maraqlanır. Fəhlələrdən biri deyir:

- Yoldaş Kərimov, hər şey qaydasındadır. Bicə buradakı yeməkxanaya əl gəzdirmək lazımdır. Qəribə qiymətlər qoyurlar. Sup da bir manatadır, kabab da…

Zarafatcıl katib bunu eşidib güldü:

- Madam elədir, daha sup niyə yeyirsən, elə birdəfəlik kabab ye də…

***

Kimin kimə borcu var?

Molla Vəli tamahı iti və qarınqulu idi. Ona görə camaat yalnız bir neç yerdə yas düşəndə əlacsız qalıb ona ağız açırdı. Bu, bir adətdir ki, ehsan süfrəsinə nə qoyulursa, o da yeyilir. Molla Vəli isə qabaqcadan sifariş verirdi: “Mən nehrə yağında bişən yemək yeyirəm. Mənimçin toyuğun döş ətini bişirsinlər, camış qatığı gətirsinlər…”

Atasının qırxını verəndən sonra Ağamməd mollanı qandırmaq qərarına gəlir:

- Molla Vəli, Allah ölənlərinə rəhmət eləsin. Məclisi yola verdin. Tanrı köməyin olsun. İndi isə, gəl, haqq-hesab çəkək. Mənim hesabıma görə, sənin mənə 37 manat borcun var.

İlk dəfə idi ki, Molla Vəli yas məclisindən sonra belə söhbətlə rastlaşırdı. Odur ki, ona çatacaq pul barədə fikirləşən mollanı elə bil cin vurur:

- Necə, necə? Mənim pulumu vermirsən-vermə. Daha mən niyə borclu oluram?

Ağamməd yerini rahatlayır. Bir-iki nəfər də qulaq asırdı:

- Molla əmi, ortada ehsan ola-ola, maşın tutub Qaragünəyə səninçin nehrə yağı almağa getmişəm? Getmişəm. Səhər yeməyinə bal, qaymaq istəmisən? İstəmisən. Camış qatığından ötrü Şıxsalahlıya maşın sürdürmüsən? Sürdürmüsən. Daha hansını deyim? Sənə verəcəyimlə izafi yerə xərclədiklərimi toplayıb çıxandan sonra gördüm ki, sənin mənə 37 manat borcun qalır. Bu pulu verməsən, ananın ruhu səni bağışlamaz.

Bunu eşidən kimi Molla Vəli cəld ayağa qalxıb məclisi tərk edir. Həmin əhvalatdan sonra sifarişlərini yığışdırır.

***

Yolda hadisə

Milis şöbəsinə xəbər gəlir ki, Təzə şəhərdə bir nəfəri maşın vurub. Rəis məzuniyyətdə olduğundan hadisə yerinə onun müavini Gəray müəllim yollanır. Gəray müəllim ideya-siyasi işlər üzrə müavin idi. O zamanlar müəllimlərdən seçib bu vəzifəyə təyin edirdilər.

Gəray müəllim gəlib hadisə yerinə çatır. Burada xeyli adam yığışmışdı. Milislər rəis müavinini görən kimi əmrə müntəzir dayanırlar. Hadisə Əli Bayramlıdan Hacıqabula gedən yolda baş vermişdi. Sürücü aradan çıxmışdı. Gəray müəllim yolun ortasında dayanıb əvvəlcə Əli Bayramlı səmtə, sonra Hacıqabul tərəfə baxır. Hamı onun nə deyəcəyini gözləyir. O, əlini belinə qoyub özünə inamlı şəkildə deyir:

- Bu adamı ya Əli Bayramlıdan Hacıqabula gedən maşın vurub, ya da Hacıqabuldan Əli Bayramlıya gedən maşın…

Müəllifin bütün yazıları - Akif ABBASOV

Bütün yazarlar

Ana səhifəyə dön